Evrópusambandið væri tilbúið að breyta afstöðu sinni varðandi sjávarútveg í Brexit-samningaviðræðunum. Samningaviðræðurnar hafa staðið í stað í mánuði saman. Ástæða þess eru meðal annars mismunandi sjónarmið um sjávarútveg.
Bretland vill eftir Brexit hafa fulla stjórn á sínum eigin fiskimiðum og kýs að semja árlega við ESB um mögulegt aðgengi ESB að breskum lögsögum. Brussel hefur hingað til viljað halda núverandi fyrirkomulagi óbreyttu, en gæti nú mögulega vegið að því. ESB stefnir að því að finna málamiðlun í næstu viku. Nýr samningafundur byrjar á mánudag milli aðila og er talinn vera mikilvægur.
Í þessari viku tók sjávarútvegsnefnd Evrópuþingsins í Brussel endanlega afstöðu til framtíðarsamnings um viðskipti við Bretland. Hollenskir sjómenn myndu tapa allt að 38% af heildarfiskiútflutningi sínum ef þeim yrði meinað að veiða í breskum lögsögum, samkvæmt útreikningum frá Wageningen-háskólanum. Enn fremur kemur 82% af öllum síld sem veidd er af hollenskum sjómönnum úr breskum hluta Norðursjávar. Fyrir makríl er það 62%.
CDA-Evrópuþingmaðurinn Schreijer-Pierik bendir á efnahagslega raunsæið. „Næstum 40% af fiski sem veiddur er í Evrópu er veiddur í breskum lögsögum og til öfugs selja Bretar 70% af sjávarafurðum sínum til evrópska markaðarins. Enginn sjávarútvegssamningur þýðir fyrir okkur enga Brexit-samkomulag. Sjávarútvegurinn má ekki gleymast í þessum mikla pólitíska leik,“ sagði hún við Euractiv.
Á leiðtogafundi með franska kristilegu demókratanum François-Xavier Bellamy fékk hún flestar raddir sjávarútvegsnefndarinnar með sér varðandi tillögur sem nú verða lagðar fyrir Brexit-samningamenn.
„Það er ómögulegt að semja um samning milli Evrópusambandsins og Bretlands nema sé fyrir hendi jafnvægið langtímasamningur um sjávarútveg sem tryggir varanlega gagnkvæma aðgang að lögsögum, veiðum og fiskstofnum,“ undirstrikar Schreijer-Pierik.
„Án samnings munu mörg beinu og óbeinu störf glatast og félags- og efnahagslegt samfélag strandbæja og sjávarútvegsbæja verða spillt. Það er í hag beggja aðila að ná samkomulagi um jafnvægi þar sem gagnkvæmur aðgangur að veiðilöndum og skipting fiskkvóta er tryggð.“