Á komandi fimm árum mega fiskimenn úr suðlægu ESB-löndunum veiða að hámarki sjö þúsund tonn af túnfiski og skyldum tegundum árlega í lögsögu Grænlandseyja. Þetta á við um 56 fiskiskip frá Frakklandi, Spáni og Portúgal. Í skiptum greiðir ESB a.m.k. 780.000 evrur á ári, þar af 350.000 evrur fyrir aðgangsréttindi og 430.000 evrur til stuðnings fiskveiðistefnu Grænlandseyja og „bláu hagkerfi“ þeirra.
Réttindin til fiskveiða, sem skipaeigendur þurfa að greiða fyrir, geta numið allt að sex tonnum á ári. Samningurinn aðstoðar einnig við eftirlit með fiskveiðum og í baráttunni gegn ólöglegum og óreglulegum fiskveiðum. Í samningnum eru meðal annars reglur um eftirlit með skipum.
Niðurstaðaður þingmaður frá Hollandi og skuggaskýrandi Anja Hazekamp (PvdD) gagnrýnir samninginn og kallar hann „ránssamning“. „Næstum allar fisktegundir í svæðinu eru þegar veiddar að hámarki eða ofveiddar. Magn fiska í vatninu við Grænlandseyjar hefur hrunið á undanförnum áratugum vegna ofveiða. Slíkir samningar eru mjög slæm hugmynd.“
Hazekamp segir: „Meðan innfæddir Grænlandseyingar veiða með bátum sem eru þrír til átta metrar að lengd, sendir ESB stór iðnaðarskip sem veiða milljónir kílóa af fiski og tæma þannig vötn Vestur-Afríku.“ Samkvæmt hollenska þingmanninum er einnig veittur veiðar á viðkvæmum hákörlum og túnfiski.
Grænlandseyjar eru eyjaklasi við vesturströnd Afríku. Um miðja áttunda áratuginn varð landið sjálfstætt frá Portúgal. Hluti íbúa Grænlandseyja lifir af fiskveiðum. Fyrsti samningurinn við ESB er frá árinu 1990. Samningurinn sem var framlengdur þriðjudaginn tilheyrir samkeppnisneti ESB-samninga við strjálbýl svæði Vestur-Afríku eins og Marokkó, Máritaníu og Gínea-Bissáu.