Í þessu langtímafjármálaramma (MFK) leggja framkvæmdastjórar ESB til miklar breytingar á núverandi fjárhagsáætlunum og fjárveitingum sambandsins. Nú þurfa atvinnumálráðherrar 27 ríkja ESB og Evrópuþingið að ná samkomulagi um þetta á komandi mánuðum.
Evrópusambandið færist í átt að meiri útgjöldum til varnarmála og sterkari iðnaðarstefnu. Þetta veldur þrýstingi á fjármuni sem ætlaðir eru umhverfi og loftslagsmálum. Því vaknar spurningin hvort markmiðin um stórfellda samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda séu enn möguleg.
ESB hefur í mörg ár lagt mikla áherslu á að draga úr losun. Með nýjum áherslum á varnir og iðnaðarlegt sjálfstæði tapar loftslagsstefna mikilvægi sínu. Sérfræðingar vara við því að það verði ekki hægt að ná því markmiði að draga losun um helming á næstu fimmtán árum.
Samtímis hefur verndun og endurheimt votlendis hærri forgang. Að endurvekja votlendi við árós og strandsvæði getur bundið mikið af koltvísýringi og komið í veg fyrir að losun aukist. Gagnrýnendur benda þó á að þessi aðferð hafi ekki verið nægilega vísindalega útreiknuð og raunveruleg áhrif á loftslagsmarkmið séu því óviss.
Í Finnlandi, Póllandi og Eystrasaltsríkjunum eru nú í undirbúningi áætlanir um að varðveita votlendissvæði við landamæri Rússlands. Þessi svæði myndu, ef hernaðarógn gæti staðið yfir, virka sem náttúrulegur varnargarður gegn skriðdreka.
Danmörk fékk nýlega leyfi frá framkvæmdastjórn ESB til að verja yfir 626 milljónum evra í skógrækt. Með þessu verða tugþúsundir hektara landbúnaðarlands, einkum frá mjólkuriðnaði, umbreytt í náttúrusvæði.
Danska ríkisstjórnin, atvinnulífið og sveitarfélög hafa síðustu ár unnið að umfangsmikilli þríhliða umbreytingaráætlun fyrir dönsk sveitarsvæði og þéttbýla landbúnað og búfjárrækt.
Í áætluninni er ekki fjallað um hvað allir hagsmunaaðilar vilja alls ekki, heldur hvað þeir vilja sameiginlega. Þetta er eitt stærsta náttúruverkefni í Evrópu á síðustu árum.
Samþykki ESB fyrir þessum dönsku áætlunum sýnir að Brussel telur styrki til skógræktar og náttúruendurnýjunar ekki lengur óeðlileg markaðstruflun. Fyrir voru slíkir styrkir oft taldir óeðlileg samkeppnisforskot milli bænda og annarra atvinnugreina. Nú er náttúruendurnýjun talin ómissandi hluti af loftslags- og umhverfisstefnu Evrópu, jafnvel þó fjárveitingar hafi minnkað.
Alþjóðlega er sífellt meiri viðurkenning á mikilvægi votlendis. Endurheimt þess hjálpar ekki aðeins að draga úr losun CO2 heldur einnig til að vernda fjölbreytni lífríkisins. Skýrslur leggja áherslu á að Evrópuríki tilheyri þeim sem séu langt á eftir í náttúruendurnýjun, til dæmis við endurreisn horfinna votlendis.
Evrópska framkvæmdastjórnin leggur sífellt meiri áherslu á að ríki ESB geti notað umhverfis- og loftslagstyrki til að styðja landbúnað og matvælaiðnað, ef greinar þessara atvinnuvega eru tilbúnar að samþykkja styrkjakjör sem eru öðruvísi en þeirra eigin iðngreina.