Landbúnaðarnefnd Evrópuþingsins mun á fimmtudag ræða við varaforseta framkvæmdastjórnarinnar, Frans Timmermans, hvernig evrópskur landbúnaður geti orðið sjálfbærari eftir COVID-19 faraldurinn. Þetta er fyrsta tækifærið fyrir landbúnaðarnefndina til að spyrja Timmermans um hans enn óbirtu áætlanir.
Fjarfundarumræða við Timmermans mun líklega einkum snúast um framtíðar fjárhagslega stuðning við landbúnaðargeirann. Sumir Evrópuþingsmenn leggja til að landbúnaðurinn verði tekinn inn í stóra endurheimtarsjóðinn vegna kórónuveirunnar; aðrir telja öryggara að halda sig við núverandi fjárlög fyrir núverandi sameiginlega landbúnaðarstefnuna (GLB).
En varðandi þennan megasjóð eru framkvæmdastjórarnir, ráðherrarnir og ríkisstjórnarleiðtogarnir enn langt frá samkomulagi. Timmermans hefur áður kynnt nýja umhverfis- og loftslagsstefnu („Green Deal“) sem mun einnig setja nýjar kröfur til landbúnaðarins um að framleiða á sjálfbærari og umhverfisvænni hátt.
En framkvæmdastjórnin þarf þessa dagana í „eftir-kóróna tímabilinu“ að endurskoða (les: skerða) allar fyrri áætlanir til þess að losa um hundruð milljarða fyrir efnahagslega endurheimt og stuðning við fyrirtæki. Þess vegna mun Timmermans ekki aðeins þurfa að fresta eða laga bókunum sínum um frá býli til borðs (F2F), heldur skapast einnig aðstæður þar sem loftslags- og umhverfisskilyrði gætu verið tengd við evrópskar (kóróna) endurreisnarstyrki á komandi árum. Þannig geta skilyrðin úr Green Deal orðið hluti af evrópskum björgunarbjörgum fyrir marga atvinnugreinar og geira í mörgum ESB-ríkjum.
Fyrir helgi komu landbúnaðarsamtök frá þremur Eystrasaltsríkjunum Eistlandi, Lettlandi og Litháen á framfæri til Evrópuþjónustunnar að nýja sameiginlega landbúnaðarstefnan (GLB) verði tengd við nýja megasjóðinn fyrir kórónuendurreisn. Búskaparsamtök Eystrasaltslanda leggja til að nýja langtímafjárlaganámskráin (2021-2027) verði notuð til kraftmikillar og sanngjarnrar endurreisnar efnahagskerfa ESB eftir faraldurinn, samkvæmt litla búnaðarsamtökum lettneskra bænda Farmers 'Assembly.
Bændur frá Eystrasaltslöndunum telja einnig að endurreisnarviðmið ættu loksins að leggja endi á langvarandi misrétti milli bænda innan ESB. Þeir benda á að síðan Eystrasaltslöndin urðu aðildarríki ESB árið 2004 hafi þeir fengið lægstu beinu greiðslurnar, um helming meðalgreiðslna til annarra bænda í ESB. Þessar greiðslur byggðu, samkvæmt bréfriturunum, á rangri útreikningum á framleiðni bænda í Eystrasaltslöndum fyrir inngöngu þeirra í ESB.