Hollenski Evrópuþingmaðurinn Mohammed Chahim (PvdA) telur gagnrýni landbúnaðarins á tilkynntar áætlanir um að fækka notkun skordýraeitur í landbúnaði um helming vera „gravlega ýkta, að mestu röng og óviðkomandi“.
Hann snýr sér gegn kröfum kristilegra flokksbræðra í Viðreisnardeildinni í Brussel um að afturkalla loftslags- og líffræðistengd frumvörp sem kynnt voru í júní.
Mohammed Chahim gagnrýnir einnig mikla áhrif landbúnaðarhagsmunahópa í Brussel. Hann segir þá vera einn best skipulagða hagsmunahóp í Brussel. Sem umhverfismálafulltrúi hjá S&D félagsdemókrötum telur hann að landbúnaðurinn eigi að taka orku- og loftslagskreppuna til að hraða vistvænni umbreytingu í stað þess að hægja á henni.
Formaður landbúnaðarráðsins segir að framkvæmdastjórarnir hafi gert mistök og eigi að draga frumvörpin til baka
„Ég er algjörlega ósammála honum. Síðustu ár höfum við heyrt að við eigum að fara öðruvísi með plánetuna og lífsstíl okkar. Sífellt fleiri ungt bændur, sveitafólk og neytendur sjá að áframhaldandi óbreytt stefna knýr ekki frekari framfarir. Í þeirri stefnu er ‚meiri lífrænn‘ valkosturinn mun rökréttari en ‚meiri efnafræðilegur‘.“
En næstum allir sérfræðingar og þekkingarmenn hafa mikla gagnrýni og athugasemdir. Þeir segja að helmingun sé ómöguleg…
„Evrópskir bændur ættu að vera mjög varkárir um hverja þeir leyfa sér að vera í þágu. Hér í Brussel heyri ég einkum tunguðla efnaiðnaðarins sem sjá fyrir sér að troða aðeins enn fleiri efnum á bændurna. Ég heyri ekki bændurna úr Budel hér.“
En bændurnir úr Budel eða Lunteren vilja vita hvað framtíð þeirra er…
„Einmitt þess vegna ættu þeir að sjá um eigin framtíðarsýn en ekki að hlusta á efnaiðnaðinn. Kannski ættum við í Holland að koma aftur með landbúnaðarráðgjafa: sinn eigin ráðgjafa á eigin búi. Og sú hugmynd Remkes um að endurreisa einhversskonar landbúnaðarráðsnefnd er kannski alls ekki vond.“
En allar rannsóknir segja samt að minni efnaeysla leiði til minni framleiðslu og minni tekna bænda?
„Er það skömm ef minna matvæli eru framleidd með úrðnun efna? Megi ég benda á að heimurinn framleiðir nú þegar 130 prósent af matvælaþörf? Vandamálið er að við framleiðum það á „röngu“ heimshlutunum og það berst ekki tímanlega á rétta staði. Megi ég líka benda á hversu mikið matvæli eru sóun á hverjum degi?“
En hvað segir þú þá um röksemdina að „minni efnaeysla leiði til minni framleiðslu og jafn þörf þýði hærri matvöruverð“?
„Mér finnst bændur eigi að fá sanngjarnt verð fyrir sínar vörur og neytendur þurfa ekki að borga of mikið fyrir þær. Við þurfum að ræða verðmyndun í allri virðiskeðjunni; þ.e. hráefni, heildsölu, flutningum, pökkun og öllu sem tengist verki bænda og þessara aðila sem græða mikið á bændum.“
„Brokkólí á 1 evru gefur bændanum sem framleiðanda aðeins 3 til 5 evrucent. Þetta gildir um margar vörur sem bændurnir framleiða; þetta er ekki sanngjarnt og við þurfum að gera eitthvað í því.“
„Og þegar ég sé hversu milljónir og milljarðar eru græddir af þeim sem framleiða ekki, þá þurfum við að byrja á því. Ekki að þrýsta strax að það eigi að færa kostnaðinn yfir á innkaupakörfurnar hjá verslunum.“
En er þetta ekki ímyndun? Verslunarstjórar láta bændur vissulega ekki ráða hvað þeir mega rukka fyrir lítra af mjólk eða blómkál með kjúklingalæri?
„Skoðið t.d. Þýskaland. Þar hefur fyrrverandi ráðherra Borchert stungið upp á að allur keðjan taki þátt í nútímavæðingu landbúnaðar, sérstaklega búfjárhalds. Enn betra dæmi er líklega Egalim-lögin í Frakklandi. Þar er ríkisstjórnar skipulagt samkomulag milli framleiðenda, vinnslu, kaupmanna og seljenda. Kannski ættum við að líta á það. Kannski gæti Remkes rætt við þýska eða franska Borchert um þetta.“