Stada zwierząt gospodarskich w Unii Europejskiej zmniejszyły się w ciągu ostatnich dwudziestu lat o nieco mniej niż dziewięć procent. Wynika to z najnowszych danych dotyczących europejskiego łańcucha żywnościowego. W latach 2001-2020 całkowite stado świń, bydła, owiec i kóz w UE zmniejszyło się szacunkowo o 8,9%.
Największy spadek odnotowano w liczbie owiec. Zmniejszenie liczby świń było stosunkowo niewielkie. W 2020 roku na farmach w UE było 146 milionów świń, 76 milionów bydła oraz szacunkowo 75 milionów owiec i kóz. Większość stada skupia się tylko w kilku państwach członkowskich UE.
Około jedna czwarta (23,3%) bydła znajdowała się we Francji. W Hiszpanii utrzymywano jedną czwartą świń (22,4%) i owiec (24,8%) stada UE. Grecja (28,8%) i Hiszpania (21,4%) razem odpowiadały za ponad połowę wszystkich kóz.
Wskaźnik zagęszczenia zwierząt gospodarskich oblicza się jako liczbę zwierząt na hektar użytków rolnych. Na tej podstawie w 2016 roku najwyższe zagęszczenia zanotowano w Holandii (3,8 jednostki dużego bydła na hektar użytków rolnych), na Malcie (2,9) i w Belgii (2,8). Natomiast hodowla zwierząt była stosunkowo rozproszona w krajach nadbałtyckich i Bułgarii, gdzie notowano mniej niż 0,30 jednostki dużego bydła na hektar.
Niektóre kraje UE specjalizują się w hodowli określonych zwierząt gospodarskich. Na przykład Irlandia w zeszłym roku odpowiadała za 8,5% bydła (prawie na tym samym poziomie co Hiszpania), podczas gdy Dania miała 9,2% świń UE (prawie tyle samo co Francja).
Istnieją także duże różnice w skali gospodarstw w poszczególnych krajach. Gospodarstwa hodowlane w Danii (200 dużego bydła na gospodarstwo), Holandii (185) i Belgii (148) były ponownie wyjątkowo duże. Z kolei w innych takich krajach jak Węgry, Słowenia, Litwa, Grecja, Chorwacja, Bułgaria i Rumunia liczba zwierząt na gospodarstwo nie przekraczała 10.