Światowe ceny żywności we wrześniu były prawie o 33% wyższe niż rok wcześniej. Według comiesięcznego indeksu cen żywności Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) jest to najwyższy poziom od 2011 roku. Od lipca ceny żywności wzrosły o ponad 3%.
Indeks cen żywności jest średnią z szeregu surowców spożywczych, w tym olejów roślinnych, zbóż, mięsa i cukru. Indeks przelicza rzeczywiste ceny na względny średni poziom cen, porównując je do cen z lat 2002–2004.
Na podstawie realnych cen obecnie trudniej jest kupić żywność na rynku międzynarodowym niż w prawie każdym innym roku od początku rejestracji ONZ w 1961 roku. Jedynymi wyjątkami są lata 1974 i 1975. Te szczyty cen żywności wystąpiły po szczycie cen ropy w 1973 roku.
Wzrosty w tym roku są głównie wynikiem rosnących cen surowców, niedoborów personelu spowodowanych pandemią koronawirusa oraz znacznego wzrostu kosztów transportu. Braki w pracy zmniejszyły dostępność pracowników do uprawy, zbioru, przetwarzania i dystrybucji żywności,
Żaden pojedynczy surowiec nie był stale odpowiedzialny za przeciętny wzrost realnych cen od roku 2000. Jednak indeks cen olejów jadalnych w tym roku znacznie wzrósł. Cena olejów roślinnych wzrosła między 2019 a 2020 rokiem o 16,9%.
Drugą kategorią żywności, która najbardziej przyczyniła się do wzrostu cen żywności, jest cukier. Tutaj również niekorzystne warunki pogodowe, w tym szkody spowodowane mrozem w Brazylii, zmniejszyły podaż i podniosły ceny.
Zboża miały mniejszy udział we wzrostach cen ogółem, ale ich dostępność na świecie jest szczególnie ważna dla bezpieczeństwa żywnościowego. Pszenica, jęczmień, kukurydza, sorgo i ryż stanowią co najmniej 50% światowego pożywienia, a nawet 80% w najbiedniejszych krajach. Globalne zapasy rezerw tych zbóż maleją od 2017 roku.