Zmiana następuje na wniosek samego Parlamentu Europejskiego i wpisuje się w Traktat Berneński, który niedawno obniżył status ochrony wilka w Europie. Na propozycję Komisji Europejskiej również przepisy UE zostaną dostosowane do tego stanu rzeczy.
Po tej zmianie kraje UE otrzymają większą swobodę w zarządzaniu swoimi populacjami wilków. Ma to na celu utrzymanie ich liczby pod kontrolą. Dzięki statusowi ściśle chronionemu liczba wilków w Europie wzrosła do 20 000. Kraje UE nadal muszą jednak zapewnić wilkom korzystne warunki życia oraz brak przeszkód dla ich bytowania.
Kraje UE mogą także wybrać, by w swoich przepisach krajowych wilk pozostawał gatunkiem ściśle chronionym. W takim przypadku mogą obowiązywać surowsze środki ochronne na poziomie krajowym. Pozwoli to również państwom dostosować swoje polityki do „specyficznych warunków regionalnych”.
Komisja Europejska złożyła wniosek w Parlamencie Europejskim. W związku z tym Dyrektywa Siedliskowa musiała zostać zmieniona. Jest to istotny filar unijnej polityki ochrony przyrody. Dyrektywa ma na celu ochronę różnorodności biologicznej i wrażliwych siedlisk, a w razie potrzeby ich przywracanie.
Załącznik do Dyrektywy Siedliskowej zawiera listy gatunków zwierząt z ich statusami ochrony, opierając się na Traktacie Berneńskim i Konwencji z Bonn. Wilk zmienia więc status ze „ściśle chronionego” na „chroniony”. Obecnie wilki występują w różnych miejscach w Europie, co świadczy o sukcesie europejskiej polityki ochrony przyrody.