Rząd brytyjski pracuje nad projektem ustawy, który ma ułatwić zawieranie przyszłych porozumień z Unią Europejską. Według Starmera silniejsze relacje z Europą są potrzebne z powodu napięć międzynarodowych, niepewności gospodarczej oraz konieczności uczynienia brytyjskiej gospodarki bardziej stabilną.
Plany koncentrują się głównie na handlu i współpracy w zakresie żywności, rolnictwa, przemysłu, energii oraz handlu emisjami. Rząd oczekuje, że mniej przepisów i kontroli na granicy może obniżyć koszty dla przedsiębiorstw oraz ułatwić handel.
Nie wracamy
Starmer podkreśla, że Wielka Brytania nie wraca do jednolitego rynku UE, unii celnej ani swobodnego przepływu osób. Według niego chodzi o praktyczną współpracę, a nie cofanie Brexitu.
Promotion
Premier broni kierunku działań jako niezbędnego do stymulowania inwestycji i wzrostu gospodarczego. Przez ostatnie dziesięć lat okazało się, że wyjście Wielkiej Brytanii z UE negatywnie wpłynęło na brytyjską gospodarkę. Starmer twierdzi, że bliższe relacje z Europą leżą w interesie Zjednoczonego Królestwa, zwłaszcza teraz, gdy rosną konflikty międzynarodowe i presja gospodarcza.
Znowu zależni
Propozycje wywołują jednocześnie ostrą krytykę polityczną. Przeciwnicy uważają, że plany zwiększają wpływ Brukseli na brytyjskie przepisy. Politycy z Partii Konserwatywnej i zwolennicy Brexitu ostrzegają, że Wielka Brytania ponownie uzależnia się od europejskich regulacji, nie mając już wpływu na proces decyzyjny.
Również sposób wdrażania przyszłych porozumień budzi kontrowersje. Krytycy obawiają się, że brytyjscy ministrowie otrzymają zbyt dużą swobodę w szybkim dostosowywaniu przepisów, podczas gdy brytyjscy politycy w Izbie Gmin mieliby mniejszy wpływ na ich realizację. Rząd zapewnia jednak, że kontrola parlamentarzystów nad przyszłymi ustaleniami z Unią Europejską będzie zachowana.
Ustąpienie
Napięcie polityczne wokół planu następuje w trudnym momencie dla Starmera. W Partii Pracy rośnie niepokój po rozczarowujących wynikach ostatnich wyborów lokalnych, a przeciwnicy wykorzystują jego europejską politykę, by zwiększyć presję na jego przywództwo.
Wyniki wyborów w praktyce oznaczają koniec systemu dwupartyjnego, ponieważ nie tylko Liberałowie-Demokraci, ale także Zieloni i antyimigrancka partia Nigela Farage’a zdobyły więcej głosów niż Partia Pracy i Partia Konserwatywna.
Według krytyków pytanie nie brzmi już, czy Starmer powinien ustąpić, lecz kiedy to zrobi. Pomimo krytyki premier trzyma się swojej strategii. Jego rząd twierdzi, że bliższa współpraca z Europą jest konieczna, aby zmniejszyć problemy handlowe po Brexicie i zapewnić brytyjskiej gospodarce większą stabilność.