W ciągu ostatnich czterdziestu lat w Europie zniknął co szósty ptak lęgowy. Od 1980 roku stracono około 600 milionów ptaków, na czele z ziębą, następnie żółtodziobem, szpakami i skowronkami polnymi.
Znaczna część spadku miała miejsce w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, jednak trwa aż do dzisiaj, jak wykazały najnowsze badania.
Naukowcy z Royal Society for the Protection of Birds, BirdLife International oraz Czeskiego Instytutu Ornitologii zbadali 378 spośród 445 europejskich gatunków ptaków lęgowych. W okresie od 1980 do 2017 roku szacunki wskazują utratę około 900 milionów ptaków, ale jednocześnie nastąpił wzrost populacji o 340 milionów w przypadku niektórych gatunków, co oznacza, że całkowita strata szacowana jest na od 560 do 620 milionów.
Badanie zostało opracowane na podstawie danych sprawozdawczych zgłaszanych przez państwa członkowskie UE do Komisji Europejskiej na podstawie dyrektywy ptasiej UE. Największy spadek dotyczył ptaków związanych z gruntami rolniczymi i łąkami.
Populacja zięby zmniejszyła się o 247 milionów, liczba żółtodziobów spadła o 97 milionów, liczba szpaków zmniejszyła się o 60%, czyli około 75 milionów, a skowronki polne ubyły o 68 milionów.
Według badania, tak znaczne zmniejszenie liczebności w dużej mierze wynika ze zmian w polityce i zarządzaniu rolnictwem. Dlaczego zięba również występuje rzadziej w miastach, pozostaje jednak niejasne. Może to być związane z niedoborami pokarmu, rozprzestrzenianiem się chorób lub skutkami zanieczyszczenia powietrza.
Dzięki różnym środkom ochrony gatunków ptaków tempo spadku populacji w ostatniej dekadzie zmalało. Doprowadziło to do tego, że populacje siedmiu gatunków ptaków drapieżnych nawet wzrosły.