Reddedilen iltica başvurusu sahipleri bunu yapamaz ya da isteksizse, AB dışındaki barınma kamplarında kalabilirler. Bu gözaltı, idari veya yargı merci tarafından emredilmeli ve en fazla 24 ay sürebilir. Bu, küçük çocuklu çiftler için de geçerlidir.
Arnavutluk veya Libya’daki böyle zorunlu kamplarda kalış, memleketlerindeki durum değişirse, yeni bilgiler ortaya çıkarsa ya da üçüncü bir ülkeyle iş birliği iyileşirse en fazla altı ay daha uzatılabilir. Bu, Çarşamba günü Avrupa Parlamentosu tarafından kabul edilen yeni geri dönüş yasasında yer almaktadır.
Ev aramaları
Daha hızlı geri dönüşü mümkün kılmak için, AB ülkeleri kendi soruşturmalarını yapabilir. Bu, ev aramaları ya da kişisel eşyaların ve dizüstü bilgisayar veya cep telefonu gibi elektronik cihazların aranması ve el konulmasını içerebilir.
Promotion
Reddedilen iltica başvurusu sahipleri AB tarafından yasadışı kişi olarak sınıflandırılır. Başka bir AB ülkesine taşınırsa orada yeni bir hapis cezası alabilir. AB ülkeleri ayrıca reddedilenlerden düzenli olarak bildirimde bulunmalarını ya da tek bir yerde bulunmalarını talep edebilir. Elektronik izleme veya maddi baskı (örneğin daha düşük ya da hiç yardım verilmemesi) gibi alternatifler de kullanılabilir.
Zaten Arnavutlukta
Sıkılaştırılmış geri dönüş politikasını hayata geçirebilmek için, AB dışındaki ülkelerle de anlaşmalar yapılmalıdır. Kabul edilen yasa tasarısı, “geri dönüş merkezleri” konusunda ülkelerle anlaşmalar öngörmektedir. Bunlar, yasadışı kişilerin memleketlerine dönebilmeden önce tutulduğu AB dışı ülke noktalarıdır. AB ülkeleri üçüncü ülkelerle bu tür geri dönüş kampları hakkında kendi anlaşmalarını yapabilir.
İtalya, iki yıl önce Arnavutluk’ta bir barınma kampı kurarak bu konuda ilk adımı attı. Ancak İtalyan bir mahkeme kararıyla, bu kampların İtalyan ve Avrupa yasalarına aykırı olduğu için kapatılması gerekmişti. Şimdi bu kamplar izinli hale getirildi. Başta Hollanda olmak üzere bazı ülkeler İtalya ile iş birliği anlaşması imzaladı.
Çocuklar da
Anne babası veya refakatçisi olmayan reşit olmayanlar için bir istisna vardır: Geri dönüş merkezlerine gönderilemezler. AB dışı ülkelerle yapılacak anlaşmalar, sadece insan haklarına, uluslararası hukuka ve geri göndermeme ilkelerine saygı göstermeleri halinde yapılabilir. Böyle bir anlaşma yürürlüğe girmeden önce, bir AB üye devleti Avrupa Komisyonu ve diğer AB ülkelerini bilgilendirmek zorundadır.
20 yıl sonra
“Burada kalmaya hakkı olmayanların memleketlerine dönmesini insanlar haklı olarak bekliyor,” diyor Hollandalı Milletvekili ve raportör Malik Azmani (Renew/VVD). Kendisi yeni geri dönüş yasasının baş yazarıdır. “Benim tek açık önceliğim vardı: Avrupa, göç üzerinde yeniden kontrol sağlamak için etkili, gerçekçi çözümler sunmalı. Bu konuda çok çalıştım. Ve bugün, yirmi yılın ardından, bunu başardık.”