Başkan Ursula von der Leyen, görünüşe göre AB'nin temel bir mali reformu üzerinde çalışıyor; bu durum, gelecek mali dönem (2028-2034) ile ilgili (kasıtlı olarak) sızdırılmış Brüksel belgelerinden ortaya çıkıyor. Belgelerde, İtalyan eski Başbakan Draghi’nin yapılandırma raporunun (‘AB daha rekabetçi ve ekonomik açıdan güçlü olmalı’) ve Tarım Stratejik Diyaloğu’nun (‘AB sübvansiyonları hektardan çiftçi gelirine, sürdürülebilirlik için ayrı bir fon’) etkileri sıralanıyor.
Bu iki rapor, yıllık siyasi-yönetimsel süreçler üzerine, yıllık bütçenin (2025) ve buna bağlı çok yıllı tahminlerin belirlenmesine ek olarak ortaya çıkıyor. Ayrıca, her beş yılda bir yeni oluşturulan Komisyon uzun vadeli bakış açısı geliştirebiliyor.
Şu anda (bürokratik hazırlıklara dayanarak) tartışılan seçeneklerden biri, 500’den fazla AB sübvansiyon fonunun kısmen yeniden birleştirilmesi. Bu kapsamda büyük (bölgelerarası) yapısal fonlar, ortak tarım politikasına ve kırsal gelişime yönelik fonlar birleştirilebilir.
Promotion
Ödemeler, kısmen bireysel üye devletlerin politik iyi davranışına (“reformlar”) bağlı hale getirilebilir. Brüksel, çok daha fazla politika alanında, tarımda ulusal stratejik planlara (NSP’ler) uygulanan yöntemi kullanmayı düşünüyor. Strohschneider Komisyonu’nun Diyalog tavsiyelerinde, çeşitli bağlayıcı Brüksel kurallarının kaldırılması da savunuluyor.
Görünüşe göre AB yönetimi, artık bu tür ‘saçmalıklarla’ uğraşmak istemiyor. Brüksel, çok sayıda detayı ve ulusal meseleleri AB ülkelerine bırakacak, ancak ödemeleri ‘rekabet gücü’, ‘inovasyon’, ‘dayanıklılık’ ve ‘savunma kabiliyeti’ gibi önceliklere bağlı tutarak AB ülkelerini bağlamak istiyor.
Şu an sızdırılan belgeye göre, gelecekteki tarım sübvansiyonları üye devletlerin organik tarımı teşvik etmesine bağlanmalı; bu durum muhtemelen mevcut Ortak Tarım Politikası (GLB) sübvansiyonlarının büyük ölçüde Ukrayna’nın katılımıyla yutulacağı düşüncesini yansıtıyor.
Von der Leyen’in deneme önerisinde, çok daha küçük bir tarım fonu 27 AB ülkesine geri veriliyor ve üye devletlere bu parayı kendi ulusal vizyonlarına göre kullanmaları için daha fazla yetki veriliyor, tabii ki Brüksel onayı sonrasında.
Teorik olarak, AB üye devletlerinin Von der Leyen’in bütçe paketini pek çok yüzlerce harcama kalemi arasında alışıldığı gibi dağıtması hâlâ mümkün. Ayrıca, Avrupa Parlamentosu, çok yıllı mali çerçevenin (MFF) belirlenmesinde çeşitli koşullar koyabilir.