Almanya’da biyolojik gıda zincirinin hızla büyümesinin kısmen teşvik edici Alman hükümet politikalarına borçlu olduğu belirtiliyor. Almanya'da biyolojik gıdaların piyasa değeri neredeyse 16 milyar € seviyesinde. Bu durum Almanya'yı AB-27 içinde birinci sıraya yerleştiriyor.
Tarım müşaviri Peter Vermeij ve tarım danışmanı Anna Sandl, Hollandalı biyolojik gıda ihracatçılarının bundan faydalanabileceğini söylüyorlar.
Agroberichtenbuitenland ile yapılan bir röportajda biyolojik segmentin büyümesini en dikkat çekici gelişmelerden biri olarak nitelendiriyorlar. Almanya'daki alanın neredeyse %11'i (1,6 milyon hektar) artık biyolojik olarak işleniyor. Yeni Alman hükümeti (SPD, Yeşiller ve FDP) bu konuda tam destek veriyor. Hedef, 2030 yılına kadar tarım arazilerinin %30’unun biyolojik üretime ayrılmasıdır.
"Bu hedef, Avrupa Komisyonu’nun Yeşil Mutabakat ve Çiftlikten Sofraya stratejisindeki %25 hedefine göre çok daha ileri gidiyor ve Alman siyasetinde geniş çapta paylaşılıyor. Bu büyüme isteği iklim, çevre, biyolojik çeşitlilik ve tüketim alışkanlıklarına dair endişelerden kaynaklanıyor. Biyosektörün büyütülmesine yönelik siyasi baskı oldukça büyük," diyor Vermeij.
Berlinde ve Münih’teki Hollandalı tarım danışmanları, %30 hedefine ulaşmanın mümkün olup olmadığını sorguluyor. Sandl şöyle diyor: "Almanya birçok kişinin düşündüğünden daha az refah seviyesine sahip bir ülke. Burada da yoksulluk var. Biyolojik ürünler nispeten pahalı, herkes bunu karşılayamıyor. İstenilen büyüme muhtemelen ancak konvansiyonel ve biyolojik arasındaki fiyat farkı küçültülürse gerçekleştirilebilir."
Alman tüketicilerin biyolojik gıdaya olan yoğun ilgisi özellikle bir zihniyet meselesidir, diyor tarım müşaviri Peter Vermeij. "Almanların yaklaşık %70'i kırsal alanlarda yaşıyor ve geleneksel çiftçi yaşamına saygı duyuyor. Bu da süpermarket raflarında kendini gösteriyor."
Birçok Alman çiftçi biyolojik üretime geçmeyi düşünüyor. Alman Çiftçi Sendikası araştırmasına göre her beş çiftçiden biri bu konuda ilgi gösteriyor. Güney Almanya’da ise tarımsal işletmelerin üçte biri bu dönüşüme açık.
"Güneydeki bu büyük ilgi şaşırtıcı değil," diyor Sandl. "Dağlık arazi yapısı nedeniyle işletmelerin yoğunlaşması zor. Bu yüzden güneydeki çiftçiler için biyolojik üretime geçiş çok büyük bir değişiklik olmuyor."
Vermeij, Hollanda ve Almanya hükümetlerinin stratejileri arasında bir fark gözlemliyor. Ona göre Hollanda, tarımsal işletmelerin sürdürülebilirliğine ve döngüsel tarıma yönelirken, Hollanda’da biyolojik tarım için çok az belirgin politika var, Almanya’da ise bu konuda politikalar mevcut.