Çin, Hindistan, Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya'nın toplamından daha fazla üretim yapmaktadır. Ancak Çin hala kendi kendine yeten bir ülke değildir. 2025 yılında ülke yaklaşık 185 milyar euro değerinde gıda ve tarım ürünleri ithal etmiş, buna karşın yaklaşık 90 milyar euro değerinde ihracat yapmıştır. Çin, ihraç ettiğinden çok daha fazla gıda ve tarım ürünü ithal etmektedir.
Bağımlılık
Özellikle soya fasulyesi (= hayvan yemi) bu bağımlılığı göstermektedir. Çin geçen yıl yaklaşık 112 milyon ton soya ithal etmiş olup, bunun değeri 50 milyar dolardan fazladır. Ayrıca et, tahıl, bitkisel yağ, meyve, kuruyemiş ve süt ürünleri de büyük ölçekte ithal edilmektedir. Bu tedarikte Brezilya önemli bir konuma sahiptir.
Pekin, yabancı gıda üreticilerine olan bağımlılığı azaltmaya çalışmaktadır. Bu kapsamda sadece ülkede daha fazla üretim yapılmakla kalmayıp, aynı zamanda ithalat kaynakları da daha fazla ülkeye yayılmaktadır. Çin özellikle Amerika Birleşik Devletleri’ne olan bağımlılığını azaltmak istemekte ve bu nedenle alternatif tedarikçiler aramaktadır.
Promotion
Modernizasyon
Ülke içinde daha fazla üretim yapmak kolay değildir. Mevcut tarım arazisi sınırlıdır ve su kıtlığı da bir sorundur. Çin, bu nedenle aynı arazi miktarından daha fazla gıda elde etmek için daha iyi tohumlar, daha modern makineler, daha verimli sulama ve yeni tarım teknikleri kullanmayı hedeflemektedir.
Gıda Fiyatları
Aynı zamanda uluslararası gıda pazarındaki riskler artmaktadır. FAO, yıl sonuna doğru gıda fiyatlarının yeniden yükselebileceği konusunda uyarıda bulunmaktadır. Artan petrol ve doğalgaz fiyatları, daha pahalı gübreler ve dizel tedarikindeki aksaklıklar çiftçiler, nakliyeciler, gıda işleyiciler ve diğer işletmelerin maliyetlerini artırmaktadır.
Buna El Niño da eklenmektedir. Değişen yağış düzenleri, farklı önemli tarım bölgelerinde ürünleri olumsuz etkileyebilir. Hindistan'da geciken musonlar pirinç üretimini endişelendirmektedir. Ayrıca Avustralya, yüksek yakıt ve gübre maliyetleri nedeniyle kış mahsulünde %21'lik bir düşüş beklemektedir.
Jeopolitik
Çin için bu birleşim, güçlü bir iç tarım üretimini uluslararası gelişmeler karşısında tam koruma sağlamamaktadır. Ülke, önemli miktarda gıda ve tarım hammaddeleri açısından dünya pazarına bağımlı kalmaya devam etmekte, oysa ki bu piyasada jeopolitik çatışmalar, artan üretim maliyetleri ve olumsuz hava koşulları belirsizliği artırmaktadır.