Görüşmeler, artan plastik kirliliğini kontrol altına alma amacı taşıyan küresel bir çabanın parçası. Bu yıl bağlayıcı bir anlaşma yapılması planlanıyor.
Önemli tartışma konularından biri, yeni plastik üretimi için bir üst sınır ve daha fazla geri dönüştürülmüş ambalaj için alt sınır belirlenmesi. Bazı ülkeler sıkı düzenlemeler talep ederken, diğer delegasyonlar önce gönüllü anlaşmalar denemek istiyor.
Büyük engellerden biri, yeni ve geri dönüştürülmüş plastik arasındaki fiyat farkı. Pek çok ülkede, eski plastiğin toplanması, temizlenmesi ve yeniden işlenmesinden ziyade yeni plastik üretmek finansal olarak daha cazip. Bu ekonomik fark, geri dönüşüm şirketlerine yapılan yatırımların geri kalmasına veya tamamen durmasına yol açıyor.
Üstelik plastiklerin yeniden kullanımı sadece geri dönüşüme bağlı değil. Giderek daha fazla biyolojik olarak çözünebilen plastikler de ambalajlar için değerlendiriliyor.
Plastik kirliliğinin çevresel zararı ise dünya genelinde artmaya devam ediyor. Plastikler sahillerde sürükleniyor, nehirler ve okyanuslarda birikiyor, hayvanlarda bulunuyor. Ayrıca aşınma ve bozulma sonucu oluşan mikropartiküller; hava, su ve besin zincirleri yoluyla yayılıyor ve insan ile doğa üzerinde bilinmeyen sonuçlara yol açıyor.
Plastik ambalajların toplanması, ayrıştırılması ve işlenmesi için yıllık küresel maliyetler milyarlarca doları buluyor. Belediyeler, atık işleyiciler ve üreticiler yüksek maliyetlerden şikayetçi olmakla birlikte, bu maliyetler nadiren tamamen karşılanabiliyor. Bu durum çoğu geri dönüşüm tesisinin zarar etmesine, kapanmasına ya da yeni yatırımların ertelenmesine sebep oluyor.
Avrupa'da masada olan potansiyel bir çözüm, yeni plastik üretimine vergi getirilmesi. Bu sayede sadece tüketim azalmakla kalmayacak, vergiden muaf geri dönüştürülmüş plastiğin rekabet gücü de yükseltilebilecek. Bu uygulama şu anda inceleniyor, ancak henüz kesin olarak hayata geçirilmedi.
Ülkeler arasındaki görüş farklılıklarına rağmen, plastik krizine acil bir çözüm bulunması konusunda geniş çapta bir kabul var. Delegeler, mevcut plastik kullanımının hem ekonomik hem de ekolojik olarak sürdürülemez olduğunu kabul ediyor. Soru, konferansın somut, bağlayıcı anlaşmalar için yeterli siyasi iradeyi ve uzlaşıyı sağlayıp sağlayamayacağıdır.